Kiedy dowiedziałam się, że niedaleko mojej pracy jest chora, postanowiłam, że włączę się w posługę. Po niedługim czasie doktor Maria pyta, czy zajęłabym się robieniem tam grafiku. Po krótkim namyśle się zgodziłem i później tego wielokrotnie żałowałam, ale po kolei. Pani Grażyna mieszkała sama. Kiedy trafiliśmy do tego domu, stan chorej był ciężki. Opiekowała się […]
Ojej! Jak ten czas szybko leci! Znów przegapiłam układanie grafiku na styczeń. No, ale może gdzieś jeszcze miejsce będzie? Piszę sms do Ani. Cały dzień dyżuru mogę wziąć tylko w sobotę, a ta jedyna wolna przypada tam, gdzie nie ma doktor Marii, tylko młody doktor Albert. Już jeździłam z naszym nowym lekarzem, ale jeszcze wtedy […]
Mój dyżur wypadał tydzień później, ale ktoś nie mógł, więc się zamieniłyśmy i stawiłam się w bazie przed godz. 10 w ten sobotni poranek. Jak to się mówi, jestem już zaprawionym w boju wolontariuszem, więc co to dla mnie dyżur? Pierwsze spotkanie tego dnia i mamy duże opóźnienie. Schodzi jedna kroplówka, doktor dzwoni do prowadzącego […]
Jak się podejmowałam zająć warsztatami i robieniem pisanek, to powiedziałam sobie, że nie biorę już w tym miesiącu żadnych wizyt. Zadzwoniła dwa razy Ania odpowiedzialna za grafik i jako, że nie potrafię odmawiać ( czy ja miałam jakieś zajęcia z asertywności na studiach?! ), mam zajęty każdy wtorek, środę, czwartek i sobotę. Pani Ewa praktycznie […]
Najpiękniejsze oczy w naszym hospicjum nie są zielone, jak w piosence. Są ciemno brązowe, ozdobione długimi, ciemnymi rzęsami. Pewnie zapytacie, czy może odbyły się jakieś wybory miss? Nie! Mowa o naszym najmłodszym podopiecznym, Mateuszu, który zawrócił w głowach wolontariuszkom kolejnego hospicjum. Śmiem twierdzić, że nawet nasza pani doktor Maria jest pod ich wrażeniem. A gdy […]
– Nie oglądasz telewizji? – Nie. – No, co ty?! Ja, jak wracam z pracy do domu, robię obiad i oglądam moje ulubione seriale (i tu się zaczyna wyliczanka) Ja mam TV na żywo w hospicjum, bo: „Ostry dyżur” – jest co chwila, „Jak oni śpiewają” – obstawa Mszy Św. hospicyjnej, „Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie”- […]
– Odeszłam od męża. – Dlaczego? Może da to się jakoś naprawić? – Albo za sobą zatęsknimy, albo się pozabijamy. Nie sądzę, by dało się to naprawić. – Ale, co się takiego stało? – Nic. Mój mąż nie nadużywał alkoholu, nigdy mnie nie uderzył, czułam się wolna, mogłam chodzić na imprezy… Poprostu sie mijamy. Po […]
Kiedy na spotkaniu opowiadano o naszej nowej podopiecznej i warunkach w jakich mieszkała, myślałam: „Ot, przesadzają”. Już niedługo miałam się przekonać na własne oczy o prawdziwości tych opowieści. Sławek do mnie dzwoni, że będzie za 10 min. Już czekam pod firmą, gdzie pracuję. Jest godzina ok 9. Jedziemy zespołem do jednego z radomskich tzw. slamsów. […]
„ Pobłogosław Panie Boże nas, ten posiłek, tych, którzy go przygotowali i naucz nas dzielić się radością ze wszystkimi, przez Chrystusa Pana naszego. Amen.” Wcale tam nie chciałam jechać. Wolę góry i Kraków. Dostałam jednak „osobiste” zaproszenie i już nie wypadało odmówić, żeby potem nie żałować, że mogło się coś pomóc sobie, a się zawaliło […]
„Naszym głównym celem nie powinno być wypatrywanie tego, co odlegle i niewyraźne, lecz czynienie tego, co leży w zasięgu naszej reki”. Thomas Crlyle Wreszcie trochę czasu wolnego, wpisuję się na cały sobotni dyżur jak kiedyś. Dziś dużo poza miastem a i upał doskwiera. Jedziemy najpierw do Martynki, do Wieniawy. Pamiętacie Martynkę? Ho! Ho! Teraz to już pannica! […]